گفتگوی اشپیگل با گونتر گراس

اشپیگل: آقای گراس عنوان کتاب جدیدتان :
(“Grimms› Words. A Declaration of Love”). “واژگان گریم ، اعلامیه عشق”است. این علاقه به برادران گریم ( دو زبان شناس آلمانی که افسانه های معروف آلمان را در قرن ۱۹ جمع آوری کردند) از کجا شروع شد؟
گونتر گراس: ارتباط من با ویلهلم و جاکوب گریم به سالها پیش و به دوران کودکی ام بر می گردد. در واقع می توان گفت که من با افسانه های برادران گریم بزرگ شدم. حتی به خاطر دارم در یکی از اجراهای نمایشی در کلیسایی که مادرم مرا روز های یکشنبه همراه خودمی برد، تئاتر آدم کوتوله برادران گریم را دیدم. بعد ها برادران گریم بر کارهای خلاقانه ام اثر بیشتری گذاشتند.

اشپیگل:به چه طریقی؟
گونتر گراس: بسیار خوب. آدم کوتوله به زندگیش درطبل حلبی ادامه داد. جاکوب و ویلهلم خودشان در بسیاری از دستنوشته هایم نقش ایفا می کردند. برای مثال در داستان “ماده موش” نقش یک وزیر و یک قایم مقام وزیر را بازی می کردند که سعی دارند نابودی جنگل ها را در برابر باران اسیدی متوقف کنند.

اشپیگل:چه چیزهای دلپذیری در برادران گریم پیدا کردید ؟
گونتر گراس: بیشتر از همه سرشت قاطع و انعطاف ناپذیرشان. آن ها در سال ۱۸۳۷ برای لغو قانون اساسی و براندازی نظام پادشاهی هانوور در گوتینگن و همچنین علیه قدرت حکومت وقت ، اعتراض هایی کردند و این اعتراض ها برای آن دو- مانند بقیه سرکرده های گروه شورشی که هفت گوتینگن نام گرفته بودند- مشکلات زیادی را به ارمغان آورد به طوری که بعد از آن، کار را برای آنها دشوار ساخت و سبب شد موقعیت هایی را از دست بدهند و ادامه کاری را که آغاز کرده بودند، ناممکن ساخت . فرهنگ لغت آلمانی آکنده از جملات مثالی و نقل قولی بود که باید اصلاح می شد؛ آنها این کار را فقط تا ششمین حرف الفبا انجام دادند. بعدها افراد دیگری لغتنامه آن ها را کامل کردند.

اشپیگل: بیش از ۱۲۰ سال بعد.
گونتر گراس: طی آن مدت طولانی من نیز شیفته کارشان شدم. متخصصان مطالعاتی از هر دو بخش آلمان، بیش از پانزده سال روی این برنامه کار کردند . در اواسط جنگ سرد، خیلی سریع پشت میزهایشان در برلین شرقی و گوتینگن قرار گرفتند و یادداشت هایی برای لغت نامه متحد آلمانی جمع آوری کردند. این کار همان بازتابی از تاریخ آلمان است که در باره گریم ها صحبتش را کردم .