آخرین مطالب

اقبال معتضدی   برتولت برشت نه‌تنها نمایشنامه‌نویس و کارگردان، که اندیشمندی است در مرز میان هنر و سیاست؛ شاعری که تئاتر را به میدان تجربۀ اندیشه بدل کرد. او در جهانی گرفتار ایدئولوژی‌ها، کوشید تا صحنه را از بازتاب صرف واقعیت رها کند و آن را به آزمایشگاهی برای تغییر واقعیت بدل سازد. تئاتر حماسی […]

میترا علوی‌طلب هر بار که پلک زدیم، چیزی از دست رفت. لحظه‌ای، اندیشه‌ای، فرصتی برای دیدنِ آنچه باید دیده می‌شد و نشد. ما عادت کرده‌ایم که بی‌آنکه بفهمیم، ببینیم. به تماشا نشسته‌ایم، اما نه برای اندیشیدن. خواب‌زده‌ایم، اما بیدار می‌نماییم. و شاید، همین است معنای واقعی عادت: خو گرفتن به ندیدن، به فکر نکردن، به […]

مسعود بُربُر برتولت برشت، نمایش‌نامه‌نویس و نظریه‌پرداز آلمانی، اگرچه خود را سوسیالیست می‌نامید، اما ساختارهای روایی و زیبایی‌شناسی تئاترش نه در خدمت ایدئولوژی، بلکه در خدمت آزادی‌اند؛ آزادی از سلطۀ فرم‌های بسته، از عاطفۀ تحمیلی، و از روایت‌هایی که حقیقت را پنهان می‌کنند. از منظر روایت‌شناسی، تئاتر برشت به‌مثابه ابزار رهایی عمل می‌کند.  برخلاف سنت […]

سپهر اسدی   ۱. هر داستانک عجیب و غریب است، مانند هر داستانی نیست. در آن نوعی حکمت نهفته است، اما هرگونه حکمتی هم نیست. از این رو حکمت است که در عین طعنه می‌آموزد، از رویی هم نیست، که امثال و حِکَم گذشتگان شگفتی‌آفرین است، اما اینجا گاهی گیج می‌کند. شخصیت ادبیات حکمت معمولاً […]